تبلیغات
مست نور - Dr.Alireza Nurbakhsh تفاوت عشق الهی و عشق انسانی

Dr.Alireza Nurbakhsh تفاوت عشق الهی و عشق انسانی

دوشنبه 10 مرداد 1390 03:18 ق.ظ

نویسنده : مست نور

 

                <<یار بود نوربخش,دیده از او وام کن>>

 

جان بر افروخته از آتش عشق اشاره به راه  و روش عشق ورزیدن دارد,نه به

مورد عشق  یا  معشوق.آنچه  عشق را الهی می سازد معشوق یا مخاطب

عشق  ما نیست,بلکه  نحوه ی عشق ورزیدن است..... آنچه عشق را الهی

می کندراه وروش عشق ورزیدن ماست,نه آنکه یاآنچه به آن عشق میورزیم.

..... یکی  از وجوه  عشق الهی این است که این عشق,عشق به همه چیز

است و  نه تنها عشق به چیزی یا کسی به خصوص و مشخص.هنگامی که

متوجه  می شویم  راز  الوهیت  در همه چیز و همه کس وجود دارد,نحوه ی

عشق ورزیدن ماهم تغییری بنیادین می کند.در حالی که معشوق از یک چیز

به همه چیز و همه کس تغییر می کند,نحوه ی عشق ورزیدن مانیز از عشق

ورزیدن به انسانی به عشق ورزیدن الهی تکامل می یابد.

عشق  الهی  شاید  با  عشق  ورزیدن به دیگری آغاز شود,اما به تدریج رشد

می کند  تا  همه چیز و همه کس را در بر می گیرد.در این حال از هنجارهای

عشق  انسانی  گذر می کنیم و نحوه ی عشق ورزیدن ما از سه جهت مهم

دگرگون می شود:

اولین دگرگونی در بی قید وشرطی عشق الهی است.عشق انسانی رابطه

دو طرفه ای است  براساس  توقعات  متقابل.اگر از کسی که دوستش داریم

رفتار  بدی  ببینیم و یا کسی که عاشقش هستیم به توقعات ما پاسخ ندهد

طبیعی  است  که  از  عشق انسانی فارغ می شویم و به دنبال کس دیگری

می گردیم  تا به توقعات و نیازهای ما پاسخ بهتری دهد.اما در عشق الهی از

این  توقعات  و نیازها گذر می کنیم و عشق مان هنگامی الهی می شود که

در مقابل سختگیری ها و بی تفاوتی های معشوق از میان نرود.

جان برافروخته ازآتش عشق هرگزازعشق ورزیدن بازنمی ایستد,مهم نیست

که معشوق چه رفتاری دارد,لطف ورزد یا قهر کند.

دومین تفاوت عمده میان عشق انسانی و عشق الهی طبیعت فراگیرو بدون

تبعیض  عشق  الهی  است.در عشق انسانی ما کسانی را که به ما محبت

می کنند و  یا  به نوعی به ما نزدیک هستند دوست داریم.اما در مورد دیگران

بی تفاوتیم  و  حتی می توانیم از برخی نفرت داشته باشیم.اما عشق الهی

فراگیر است و شامل همه کس و همه چیزمی شود.جان بر افروخته از آتش

عشق قادر به نفرت ورزیدن یا بی تفاوت بودن نیست.عشق الهی نفرت ها و

کینه ها  را  می زداید.این  جوهر محبت است;کسی  که  به الوهیت عشق

می ورزد,آرزوی  شادی  و  آسایش دیگران را دارد,بدون توجه به اینکه دیگران

دوست یا دشمن او باشند.

سومین  تفاوت میان عشق انسانی و عشق الهی از خود گذشتگی عاشق

در  عشق  الهی است.در  عشق انسانی معمول است که عاشق معشوق

خود رابرای رفع نیازها وآرزوهای خودمی خواهد.انگیزه ی عاشق خوداوست

و نه معشوق.اما  در  عشق  الهی اولویت  با معشوق است:عاشق آنچه را

می خواهد  که  معشوقش  می خواهد.مولوی  این  نوع عشق را نسبت به

مرادش شمس تبریزی چنین بیان می کند:

ای پادشاه عاشقان چون من موافق دیده ای؟

                                                با زندگانت زنده ام با مردگانت مرده ام!

 

                                                                      دکتر علیرضا نوربخش

 

منبعhttp://www.nematolahi.com

 




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: دوشنبه 10 مرداد 1390 04:13 ق.ظ